Meniños da rúa
Van descalzos po la rúa,
cheos de fame e coa dor,
coas suas manciñas valeiras
sin coñecer-lo amor
Levan na boca o sorriso
e non teñen que comer,
¡Ae meus anxos que pobriños,
de fame an de morrer.
Durmen ao claro da lúa,
cobertos po-las estrelas,
¡Ae meus meniños da alma,!
¡Ae quen fose unha de elas.
Vinde eiquí, a o caronciño,
que eu vos quero bicar,
sentadiños no regazo,
quero-vos acariñar...
Carmen Patiño Fernández
A Coruña día 4 de Marzo de 2013
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario