sábado, 27 de diciembre de 2014

DEIXANDO A TERRIÑA


Coa alma chorando

se queda una nae

de ver a unha filla

que vai a casar...



Vai lonxe moi lonxe

onde morre o vento

a unha terra extraña

cruzando o seu mar...


e na alma deixa

co unha dor tan grande

tanta tanta anguria

que non sei pensar



Os anos castigan

e déixan nos rúas

que vanse cravando

con forza na pel...


Os fillos creceron

pero os pais mermaron

e agora tornaron

nun fraxil papel...



Pensando nos mozos,

os ollos se cerran

de ver tantas lúas

que esperan se troquen

en lúas de mel...


YA LLEGAN LOS GORRIONES

Ya llegan  los gorriones
cansaditos  de volar,
van posándose en las ramas,
para rehacer su nido,
y no tener que emigrar.
Una vez forman su nido
las crías van aprendiendo
sus alegres pio pio...
y a la hora de nacer
 del huevito van saliendo...

Sus alas están cansadas
de cruzar por tierra y mar
pero  pero ha valió la pena
el regreso hacia su hogar...

Igual que los gorriones
como emigrante volví
ojalá nunca  emigrará
de la casa en que nací...

Carmen Patiño Fernández






CORRUPCIÓN E ESCLAVITUDE...

Ninguén preguntoume un día
meu desexo de vivir
mais non  teño mais obriga
que vivir para sufrir

Non sei como soportar
nin vivir  sin ilusión
unha vida fría e dura
 con un morto corazón...

Non quero ver mais maldades
nin coma  empregan a dedo
os caciques que rexeitan
a os pobres con fame e medo...

¡Por favor volta meu deus!
 a poñer mais disciplina,
 e atalla esta corruptela,
 con a túa medicina...

Non permitas por favor,
 que lles rouben seus fogares
as familias mais humildes
enriquecendo a os banqueiros,

e a os políticos cobardes...



MENIÑOS DA RÚA

Meniños da rúa

Van descalzos po la rúa,
cheos de fame e coa dor,
coas suas manciñas valeiras
sin coñecer-lo amor

Levan na boca o sorriso
e non teñen que comer,
¡Ae meus anxos que pobriños,
 de fame an de morrer.

Durmen ao claro da lúa,
cobertos po-las estrelas,
¡Ae meus meniños da alma,!
¡Ae quen fose unha de elas.

Vinde eiquí, a o caronciño,
 que eu vos quero bicar,
sentadiños no regazo,
 quero-vos acariñar...

Carmen Patiño Fernández
 A Coruña día 4 de Marzo de 2013





VUELVEN LAS GOLONDRINAS


Ya llegan las golondrinas 
 a posarse en  las ventanas
para alegrar la mañanas 
 con sus trinos  y su canto

¡Dios mió! dime que encanto
le has dado a la primavera
 que de año en año florecen
las flores en la pradera,

Cantan alegres los grillos,
 y bailan los saltamontes,
 la luna tiene más brillo
 y acaricia al horizonte...

El sol ardiente se esconde
 cuando se va retirar
la luna busca el reflejo
para besarlo en la mar.

y aunque percibe su brillo,
y se ponga a suspirar,
el sol ya se ha retirado
y no lo puede abrazar...

la distancia los separa
como me separa a mí,
de ti que estando  tan cerca

para  siempre te perdí...

Carmen Patiño Fernández