jueves, 15 de diciembre de 2011

UN PAXARIÑO MORRÍA

UN PAXARIÑO MORRÍA

Un paxariño morría,
sen comer morto de frío
afastado dos demais,
sen sequera dicir pío,

Ninguén sabía o segredo,
porque do bosque marchou,
e ae quen di que na cidade
el coñeceu unha londra
e dela se namorou...

pero a londra tiña amores,
e soa emprendeu seu bo,
e para facer seu niño
a o paxaro deixou só

E así coas as moi cansas,
sen ter ninguén que arrimar
o paxariño chorando,
xa está farto de loitar...

E entre os penedos, se escoita
do paxariño un lamento,
dicindo ti es miña londra
causa do meu pasamento,

Sen ti non quero voar,
quero morrer mar adentro
para que as penas da alma
van se afogar por ti
para que chas leve o vento

Carmen Patiño Fernández
A Coruña día 12 de abril de 2003

miércoles, 14 de diciembre de 2011

Achegouse o inverno as rochas
e estas enfurecidas,
mandaron ruxir a o vento
e o vento vengouse en vidas...

Non lle valeron lamentos
nin bágoas, entre cascallos,
recollendo a os mariñeiros
mortiños nos seus traballos...

Ninguen sabía que a morte,
leva a costa a sua güadaña
e vai tinguindo coas ondas,
loito nos mares de España

Morte que a morte semellas
como podes ser tan ruín
de deixar a un fillo orfo
a unha viuva, morta en fin..

Como unha esperanza vivo
para o día que me chames
para ver se tes arrestos
e ao inferno me reclames...

por que no inferno xa vivo
e as miñas peniñas sabes
non necesito que veñas
que eu tamén xa teño as chaves

jueves, 1 de septiembre de 2011

YA TENGO DOS NIETECITAS


Ya tengo dos nietecitas
Carla e Inés son dos soles
que alumbrando van mi vida
con la luz de dos faroles,


Carla es la que yo
tuve en brazos al nacer
Inés mi nieta chiquita
que deseo conocer,

Forman las dos mi esperanza
y ahora mismo con candado
todo el cariño del mundo
a las dos tengo guardado.

y en el tesoro que guardo
llenaré con ilusión
con mis versos y poesía
el cariño de una abuela
escrito en el corazón...

Para mis dos lindas nietas
Carla e Inés Cotelo Solano
con todo el cariño del alma
Carmiña



miércoles, 31 de agosto de 2011

EL RELOJ DE LA VIDA

Van llegando poco a poco
ilusiones que me llenan
de alegrías y esperanza
y que van borrando penas...

Van llegando pero a prisa
también penas y tristezas
aun que a veces infinitas
y espero desaparezcan,

El reloj del tiempo mide
con su tic tac cada día
las penas y las tristezas
las sonrisas y alegría,


En su vara de medir
la mía es deficictaria
porque lloro más que río
y aun así mi alma calla...

Como ya poco me queda
en el reloj de la vida,
voy a dar algo de cuerda
a mi esperanza perdida...

Carmen Patiño Fernández
La Coruña día 1 de Septiembre de 2011


viernes, 27 de mayo de 2011

Mala Sombra

Non me sigas Non me sigas,
que estou cansa de vagar
sempre a procura da noite
e as escondidas chorar...

Non me sigas, mala sombra
non me sigas, dime adeus,
que parece neste mundo,
esquenceuse de min Deus

Podo respirar o fume
na friaxe de fogueira
de este inferno feito lume
sin aredrarme se quera,

Donde estades anxos meus
se e que estades vixiando
acaso mandoubos Deus
que me teña des penando

Onde estarán as fantasmas
que anidan no pensamento
do alzheimer que a min me mata
ainda que outro o leve dentro...

Alzheimer so es un nome
mais sempre ei de lembrar
as bagoas cheas de sangue
que me fixeches chorar...

lunes, 23 de mayo de 2011

En Julio llega la cigüeña y en el pico Inés...

Llega pronto el mes de julio,
y con el vendrá Inés,
aunque no viene de Francia,
allí aprenderá Francés...

Y es que cosas de la vida,
la Cigüeña Valenciana,
quiso jugarle una treta,
a esta abuela media anciana.

Mis hijos son Españoles,
nacidos en Gran Bretaña,
mis nietas serán francesas,
Aunque sean valencianas,

Su madre es de Cartagena,
pero en Murcia está su hogar,
¡ Ay Jesús !... Con tanto lío,
yo ni me voy aclarar...

MariCarmen que es su tía
en Canadá se ha casado,
y así tengo a mi familia,
cada uno por su lado...

Más cuando llegue mi Inés,
y Carla le de un abrazo,
tendré una hermosa familia
que sentar en mi regazo...

Y es que no hay nada mejor,
que el poder disfrutar,
de sentir reir tus nietos,
en el calor de su hogar...

A mis nietas mando un beso,
mi corazón por regalo,
y muchas muchas muñecas,
que les hice con agrado...

No se si un día tal vez,
pueda verlas disfrutar,
con mis versos y muñecas,
que les quiero regalar...

Pero en el cielo estaré,
siempre pendiente de ellas,
cuidando que sean felices,
vigilante en las estrellas...

Para mis dos queridas nietas,
Carla e Inés que nacerá en el mes de Julio de 2011

Con el cariño de su abuela Carmiña